Morfina

Ocena użytkownika gupibelfer z 19.08.2019, ocena 5; Powinna być dziesiątka. 5 gwiazdek dla autora i kolejne 5 dla lektora. Pozycja nie należy do najłatwiejszych. Trzeba było chwili, żeby przyzwyczaić się do opisu sytuacji z punktu widzenia trzech narratorów, ale kiedy już pojąłem niuanse narracji w pierwszej, trzeciej i drugiej (!) osobie, wszystko popłynęło jak z nurtem szerokiej rzeki. Rzeki nie zawsze spokojnej, bo perypetie głównego bohatera halsują od brzegu do brzegu. Nie wiadomo już do końca czy oceniać go jako kreowanego na początku antybohatera, pełnego wad, za które chciałoby się go zwyczajnie wytrzaskać po pysku, czy też jako emocjonalnego popaprańca, któremu tylko trzeba lekko pacnąć w głowę, żeby się opamiętał, czy może jako przechodzącego pozytywną przemianę nieszczęśnika na drodze do bohaterstwa... Tak, czy inaczej - postać nietuzinkowa, wydarzenia historyczne, przemyślenia ponadczasowe i język tak piękny, jakiego już dawno nie zdarzyło mi się doświadczyć. Wszystko to byłoby tylko w połowie tak dobre, jak jest faktycznie, gdyby nie interpretacja lektora. Fragmenty, w których p. Maciej Stuhr interpretuje kaca, przyprawiają o faktyczny ból głowy. I jest to pierwszy spowodowany nadmiarem alkoholu ból głowy, który odbieram pozytywnie. Polecam szczerze!Powinna być dziesiątka. 5 gwiazdek dla autora i kolejne 5 dla lektora. Pozycja nie należy do najłatwiejszych. Trzeba było chwili, żeby przyzwyczaić się do opisu sytuacji z punktu widzenia trzech narratorów, ale kiedy już pojąłem niuanse narracji w pierwszej, trzeciej i drugiej (!) osobie, wszystko popłynęło jak z nurtem szerokiej rzeki. Rzeki nie zawsze spokojnej, bo perypetie głównego bohatera halsują od brzegu do brzegu. Nie wiadomo już do końca czy oceniać go jako kreowanego na początku antybohatera, pełnego wad, za które chciałoby się go zwyczajnie wytrzaskać po pysku, czy też jako emocjonalnego popaprańca, któremu tylko trzeba lekko pacnąć w głowę, żeby się opamiętał, czy może jako przechodzącego pozytywną przemianę nieszczęśnika na drodze do bohaterstwa... Tak, czy inaczej - postać nietuzinkowa, wydarzenia historyczne, przemyślenia ponadczasowe i język tak piękny, jakiego już dawno nie zdarzyło mi się doświadczyć. Wszystko to byłoby tylko w połowie tak dobre, jak jest faktycznie, gdyby nie interpretacja lektora. Fragmenty, w których p. Maciej Stuhr interpretuje kaca, przyprawiają o faktyczny ból głowy. I jest to pierwszy spowodowany nadmiarem alkoholu ból głowy, który odbieram pozytywnie. Polecam szczerze!

Ocena użytkownika Marcin z 19.12.2019, ocena 5; Dawno nie słuchałem książki autora piszącego wg innego schematu, nietypowego, gdzie ma się wrażenie, że każda z postaci jest dokładnie skonstruowana, a potem z zegarmistrzowską dokładnością budowana wg projektu kawałek po kawałku w swoim tempie. Ma się wrażenie, że w książce nie ma powtórzeń nie ma przypadkowych zdań jakby nad wszystkim czuwał jakiś algorytm. Podoba mi się zastosowanie narratora trzecioosobowego. Dzięki temu zabiegowi możliwe do osiągnięcia są "naturalne" wcinki dopowiadające wątki spoza nurtu powieści, które oczywiście poszerzają horyzont poznawczy czytelnika. Opowieść świetnie oddaje klimat zarówno brudniej, zniszczonej i zimnej Warszawy jak i sielskiego ciepłego Budapesztu. Moja pierwsza książka Twardocha. Maciej Stuhr – bezbłędny. Polecam!Dawno nie słuchałem książki autora piszącego wg innego schematu, nietypowego, gdzie ma się wrażenie, że każda z postaci jest dokładnie skonstruowana, a potem z zegarmistrzowską dokładnością budowana wg projektu kawałek po kawałku w swoim tempie. Ma się wrażenie, że w książce nie ma powtórzeń nie ma przypadkowych zdań jakby nad wszystkim czuwał jakiś algorytm. Podoba mi się zastosowanie narratora trzecioosobowego. Dzięki temu zabiegowi możliwe do osiągnięcia są "naturalne" wcinki dopowiadające wątki spoza nurtu powieści, które oczywiście poszerzają horyzont poznawczy czytelnika. Opowieść świetnie oddaje klimat zarówno brudniej, zniszczonej i zimnej Warszawy jak i sielskiego ciepłego Budapesztu. Moja pierwsza książka Twardocha. Maciej Stuhr – bezbłędny. Polecam!

Ocena użytkownika Witold Sobczak z 3.10.2017, ocena 5; Pierwsza kwestia - ocena książki. Mnie się "Morfina" ogromnie podoba (bardziej niż "Król", który jest świetnym utworem). "Kupuję" warstwę fabularną, dobrze skonstruowaną i ciekawą akcję, psychologiczne aspekty, ogólnie całą narrację i charakterologiczny rys wszystkich postaci. Treść jest wciągająca z dobrym, moim zdaniem zakończeniem. Książka momentami jest zabawna, nawet bardzo!! Druga kwestia - ocena sposobu prezentacji, interpretacji dzieła przez pana Macieja Stuhra. Jednym słowem - Mistrzostwo!! W kilku zdaniach - treść wspaniale przedstawiona, najlepiej jak to możliwe. Talent, wielki talent, a dla nas wielka radość. Można powiedzieć, że "Morfina" dzięki panu Stuhrowi to SUPERPRODUKCJA. POLECAM ten audiobook.Pierwsza kwestia - ocena książki. Mnie się "Morfina" ogromnie podoba (bardziej niż "Król", który jest świetnym utworem). "Kupuję" warstwę fabularną, dobrze skonstruowaną i ciekawą akcję, psychologiczne aspekty, ogólnie całą narrację i charakterologiczny rys wszystkich postaci. Treść jest wciągająca z dobrym, moim zdaniem zakończeniem. Książka momentami jest zabawna, nawet bardzo!! Druga kwestia - ocena sposobu prezentacji, interpretacji dzieła przez pana Macieja Stuhra. Jednym słowem - Mistrzostwo!! W kilku zdaniach - treść wspaniale przedstawiona, najlepiej jak to możliwe. Talent, wielki talent, a dla nas wielka radość. Można powiedzieć, że "Morfina" dzięki panu Stuhrowi to SUPERPRODUKCJA. POLECAM ten audiobook.