Franek i Tola i wielka burza

Od rana powietrze jest ciężkie, firanka prawie się nie porusza, a mama mówi, że chyba nadchodzi burza. Tola i Franek próbują udawać, że wcale się nie boją, ale kiedy za oknem robi się ciemniej, deszcz zaczyna bębnić o szyby, a pierwszy grzmot rozchodzi się po mieszkaniu, wszystko wydaje się dużo straszniejsze niż zwykle. Mama i tata pomagają dzieciom schować się pod kocem i zamieniają burzę w coś, czego można słuchać jak wielkiego bębna, beczki albo wozu jadącego po niebie. To spokojna, kojąca opowieść o strachu, bliskości i o tym, że kiedy jest się razem, nawet wielka burza przestaje być taka straszna.