„Żal po stracie, czyli o przeżywaniu żałoby” Anny Dodziuk to niezwykle cenna publikacja dla każdego, kto zmaga się z utratą bliskiej osoby. Autorka – doświadczona psychoterapeutka – tłumaczy w niej, że żałoba jest niezbędnym i naturalnym etapem powrotu do życia po tragedii. Zwraca uwagę, że tłumienie cierpienia i udawanie, że „wszystko jest w porządku”, tylko przedłuża ból, podczas gdy rozmowa o zmarłym, wspominanie go, płacz, a nawet rozpacz mogą mieć prawdziwie uzdrawiające właściwości. Książka łączy rzetelną wiedzę psychologiczną z empatycznym podejściem, oferując praktyczne porady i emocjonalne wsparcie.
Dla takich osób, które nieraz wiele lat niosły przez życie cierpienie związane ze śmiercią kogoś bliskiego albo z inną bolesną stratą – często nie zdając sobie sprawy, jak głęboko w ich psychice tkwią te uczucia i jak mocno wpływają na ich życie – jest przeznaczona ta książka. Wierzę, że znajdą w niej przynajmniej po części odpowiedzi na niektóre pytania, stawiane sobie od dawna, jak choćby: „Dlaczego szczęście tak starannie mnie omija?” albo „Co mi przeszkadza ułożyć sobie dobre kontakty z najbliższymi?”. [Instytut Psychologii Zdrowia, 2007]
Anna Dodziuk rozkłada żal po stracie na czynniki pierwsze, pokazując jego fazy oraz powierza osobie przeżywającej żal ster, który umożliwia świadome i intencjonalne doświadczanie kolejnych etapów żałoby, aż do całkowitego zabliźnienia. Pokazuje dynamikę tego procesu oraz bez ogródek przyznaje, że zanim będzie lepiej, będzie trudniej i w takich momentach kluczowa jest determinacja osoby w żałobie, by nie zawracać z obranej ścieżki. Podkreśla także (bagatelizowany w społeczeństwie) kojący wpływ rozmowy lub choćby obecności zaufanej osoby oraz zachęca do poszukiwania takiego powiernika lub grupy wsparcia. [adiafora, lubimyczytac.pl]
NOTA O AUTORCE. Anna Dodziuk zajmuje się psychoterapią i pomocą psychologiczną, starając się – jak sama o sobie mówi – żeby ludzie mniej cierpieli i byli szczęśliwsi. Autorka popularnych felietonów psychologicznych na łamach „Wysokich Obcasów” (1999–2005) oraz kilkunastu książek poświęconych rozwiązywaniu problemów trudnej codzienności, kłopotom małżeńskim i rodzinnym, różnym emocjom i problemom psychologicznym i seksualnym, zdrowieniu z uzależnienia i współuzależnienia. Posiada certyfikat psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, jest superwizorem psychoterapii i treningu psychologicznego Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz certyfikowanym doradcą rodzinnym. Przez ponad dwadzieścia lat (1986–2007) pracowała w Instytucie Psychologii Zdrowia. W roku 2007 założyła i kieruje Pracownią Psychoterapii i Psychoedukacji „Prometea”. Jest współzałożycielką i stałym współpracownikiem Warszawskiego Centrum Psychologicznego. Prowadzi zajęcia ze słuchaczami podyplomowej Profesjonalnej Szkoły Psychoterapii.
Projekt okładki: Małgorzata Biendara.
Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.
