Troszki, czyli kroplówka z nadziei

Kochana Osobna Osobo,

jeżeli znajduję Cię teraz w doskonałej komitywie z życiem, to wiedz, że jestem z tej okazji najszczęśliwszy.

Jeśli jednak od jakiegoś czasu pomieszkujesz raczej na ławce rezerwowych i próbujesz odbudować swoje rezerwy, to wiedz, że siedzę obok Ciebie.

Jeśli przeciąga Ci się w życiu moment, który sponsorują raczej znaki zapytania niż potrzebne do życia odpowiedzi, mieszkam w tym doświadczeniu razem z Tobą.

Jeśli szukasz choćby okruchów nadziei i posypki z sensu, które pomogą Ci uwierzyć, że

jutro pachnie obietnicą

to wiedz, że napisałem tę książkę dla Ciebie i dla siebie.

Troszki są moją domorosłą filozofijką, która jest odwrotnością tego, co znajdziesz w większości poradników rozwojowych. Są raczej zachętą do samozwoju osobistego i przypomnienia sobie, jakie są Twoje ustawienia startowe.

Każdy z rozdziałów próbuje zaprosić nas do zawierzenia temu, że wystarczy TROSZKĘ… i to już może być dobre życie. Dobre na dzisiaj.

Jestem przekonany, że ostatnie, co pomoże człowiekowi mieszkającemu w rozsypce, to złote rady w stylu: „żyj tak, jakby jutra miało nie być”.

Wierzę, że jest dokładnie odwrotnie.

W momencie, w którym dobrze nam znany i względnie poukładany świat się zawalił, szczęście uleciało, a siły witalne się z człowieka wyprowadziły, cała nadzieja mieszka w tym, że jutro jest i przyjdzie do nas z obietnicą, że jeszcze nam będzie jasno i dobrze, a przynajmniej TROSZKĘ lżej. A to już dużo.

Daj się zaprosić do poszukiwań nadziei. Zahaczymy o połacie łaGODNOŚCI, akceptacji i zaufania. Będzie nam też towarzyszył czas, to dobry kompan w podróży do TROSZKÓW, sprawdziłem to.

To co? Idziemy?

Tulę, tyle.