Potop

Ocena użytkownika Sabina z 30.09.2025, ocena 5; Ku mojemu zaskoczeniu dołączam do osób zauroczonych tym dziełem. Pomimo, iż momentami trudna dla mnie staropolszczyzna nieco mnie nużyła, to jednakowoż oddaję hołd naszemu językowi polskiemu. Uwiodły mnie wyszukane porównania i przenośnie cudownie wplatane w każdą wypowiedź bohaterów powieści. Wrócę tu jeszcze by wyłuszczyć moje ulubione dialogi i zapamiętać je. Chcę by mi nadal w życiu towarzyszyły.Ku mojemu zaskoczeniu dołączam do osób zauroczonych tym dziełem. Pomimo, iż momentami trudna dla mnie staropolszczyzna nieco mnie nużyła, to jednakowoż oddaję hołd naszemu językowi polskiemu. Uwiodły mnie wyszukane porównania i przenośnie cudownie wplatane w każdą wypowiedź bohaterów powieści. Wrócę tu jeszcze by wyłuszczyć moje ulubione dialogi i zapamiętać je. Chcę by mi nadal w życiu towarzyszyły.

Ocena użytkownika Ewa z 31.10.2025, ocena 5; Przed chwilą skończyłam - i żal mi, jak to zawsze po skończeniu książki, która pozwala się zżyć z bohaterami. Czy opisy bitew i język, styl powieści nie sprawiały mi trudności? Owszem, sprawiały. Mimo to będzie mi jej brakowało. Polecam.Przed chwilą skończyłam - i żal mi, jak to zawsze po skończeniu książki, która pozwala się zżyć z bohaterami. Czy opisy bitew i język, styl powieści nie sprawiały mi trudności? Owszem, sprawiały. Mimo to będzie mi jej brakowało. Polecam.

Ocena użytkownika Przemysł z 23.10.2025, ocena 5; I sam się sobie dziwuję, że gdy człek nie młodzian już, choć siwizna dopiero skronie poczęła muskać, serce me ku trylogii się skłoniło i jakby dopiero teraz dusza ma dojrzała, by zrozumieć wielkość i ducha z niej płynącą.I sam się sobie dziwuję, że gdy człek nie młodzian już, choć siwizna dopiero skronie poczęła muskać, serce me ku trylogii się skłoniło i jakby dopiero teraz dusza ma dojrzała, by zrozumieć wielkość i ducha z niej płynącą.