Pamiętniki szefa rosyjskiej policji śledczej to zbiór unikatowych, zapomnianych i trudno dostępnych opowiadań kryminalnych przekazanych z pierwszej ręki. Arkadiusz Francewicz Koszko, główny bohater i jednocześnie autor tekstów, opisuje w nich swoje przygody oraz trudne i ciekawe sprawy kryminalne, którymi się zajmował w czasie swojej policyjnej kariery. Niewątpliwą wartością opowiadań jest ich autentyczność. Koszko przekazał w nich prawdziwe historie, które miały miejsce w dawnej Rosji na tle wydarzeń politycznych... Brutalne morderstwa, zuchwałe kradzieże, afery i nieuchwytni zbrodniarze – z tym wszystkim mierzył się Koszko, a jego sprzymierzeńcami w nierównej walce były spryt, dokładność i przywiązywanie dużej wagi do pozornie nieistotnych szczegółów. Czy to jednak wystarczy by za każdym razem rozwiązać sprawę i schwytać przestępców?
W swojej historii zawodowej Koszko musiał się zmierzyć z mordercami, Andriejem Gilewiczem, czy Saszką-Seminarzystą oraz ze złodziejami, w tym tzw. ""warszawskimi"" złodziejami, którzy szczycili się wielką renomą i często pracowali na gościnnych występach w innych miejscowościach imperium.
Arkadiusz Francewicz Koszko (1867-1928) należał w latach 1908-1917 do najważniejszych urzędników rosyjskiej policji państwowej. W lutym 1908 roku został szefem moskiewskiej policji detektywistycznej, a w styczniu 1915 roku został szefem policji całego Imperium Rosyjskiego. Pochodził z biednej wielodzietnej rodziny i nie otrzymał pełnego wykształcenia. Jego szybką karierę w policji umożliwiło wykorzystanie ówczesnych zdobyczy naukowych, takich jak daktyloskopia, oraz stworzenie biura antropometrycznego połączonego z działem fotograficznym. Dzięki temu Koszko mógł namierzyć i aresztować niewykrywalnych dotychczas bandytów. W 1917 r. uciekł z Rosji do Stambułu, a ostatecznie osiadł we Francji, gdzie dostał azyl polityczny i pracował jako kierownik sklepu sprzedającego futra.
