No, mam jednak coś do poranków. A Ty? #171

A, i możesz zaprosić mnie na poranną kawę ;) - https://buycoffee.to/dziennik.zmian

Na progu maja, heeeej. Dni pogodne, dni wolne (dla wielu:)... heeej. Dobrze jest takie 'hej', zacząć tak, że hej! Ale z porankami różnie bywa. Naprawdę, mam coś do poranków. Nie da się ukryć. Więc nie ukrywam, a nagrywam i podejrzewam, że ten kluczowy moment każdej doby to nie jest tylko moja fobia

Coś mam do poranków. I chyba nie ja jedna. To takie kluczowy moment…  akord który zaczyna dzień, zaczynający się często od budzika. Głośnego. I to nie harmonizuje mi krajobrazu. Kawa trochę pomaga. Ale od budzika do kawy – to trzeba się przeturlać.
O to naprawdę jest wyzwanie. Dla mnie. Znam takich dla których to bułka z masłem. A  - bułka z masłem och na to przyjdzie czas dużo duuużo późnej.
Tymczasem, siadam, jest rano, czajnik już na gazie
To w pewnym momencie zaczyna wyglądać podobnie każdego dnia.
Wysysam poranek z szarego nieba, z wyblakłych bloków, zapijam kawą. Potem obrabiam ten materiał w sobie, precyzyjnie, nieśpiesznie. I tak poranek rośnie w siłę, zaczyna się kręcić jak dyskotekowa kula i puszcza po ścianach jasne 'zajączki'. A kiedy już świeci na dobre - zamieniam w światło cały dzień! Proste!
Proste. No chciałabym. Proste – ta takie abrakadabra.. czary mary i już
któregoś razu zapytałam w tzw. social mediach , - jak sobie inni radżą . No na pewno lepiej
i Jolanta Czemiel dorzciła swój przepis:
Mój poranek wstał cicho. Skradał się zza framugi, wskoczył na parapet i nie zaśpiewał. Niebo zaszumiało.
Przepis Hanny:
Hanna Bogoryja Zakrzewska– przepis na poranek to:
Świetny tekst. Dobra rozmowa przy porannej kawie, to mój przepis. Czasem z mężem, a czasami na messengerze ze znajomymi. Dziś tak własnie zaczął mi się dzień od krótkiej rozmowy z Anna Dudzińska i było pysznie.