najbardziej żałosne chwile są najbardziej ludzkie.

przestać się wstydzić swoich emocji, przestać się obwiniać za to, że została najbardziej ludzka rzecz — odczuwanie. uczucia wydawały mi się żałosne, gdy byłem nastolatkiem to mam wspomnienie — ktoś cieszył się z jakiegoś powodu płakał, kochał, wydawało mi się to żałosne, nieporadnie zwierzęce. nie potrafi zapanować nad emocjami, tak proste rzeczy sterują jego życiem. a ja po prostu bałem się swoich emocji, wolałem uznać, że nie istnieją i je wyśmiać. gdzieś na jakimś etapie zaczyna się to uciekanie od siebie, dystansowanie. tylko kiedy?
książka: https://banal.pl/ksiazkaig: https://instagram.com/pbialasiewicz/ kontakt: podcast@banal.plnewsletter: http://banal.pl