Gdy śmierć depcze po piętach. #211

Gdy śmierć depcze po piętach. O odchodzeniu, żalu, tęsknocie, wolności i własnej drodze.Śmierć deptała mi po piętach. W zasadzie wszystkim nam depcze — z mniejszą albo większą częstotliwością. Ale ostatnio nadepnęła mi na serce, więc postanowiłam przyjrzeć się jej z bliska.Odchodzeniu.
Żalowi.
Tęsknocie.Pomyślałam o ostatniej drodze, o sygnałówkach brzmiących jak surmy bojowe, o cichym śnie i o marzeniach, na które nie starczyło czasu.Kiedy wszystkie te luźne impresje zbierze się do kupy, okazuje się, że mało co jest ważniejsze niż wolność. Realizacja własnej drogi. Samostanowienie. Te fundamentalne, humanistyczne, a jednak ciągle niedoceniane kwestie.Żadna ekonomia.
Żadna matematyka.
Żadne obowiązki wobec ojczyzny.No, jeszcze kiedyś do tego wrócę — jeśli śmierć nie nadepnie na mnie całościowo.Pewnego razu rozmawiałam z Andrzejem Sikorowskim — krakowskim artystą, człowiekiem doświadczonym i niebotycznie wrażliwym. Jego piosenki i teksty są mądre, bo on sam jest mądry. Dlatego warto go posłuchać. Warto czasem odkurzyć taki punkt widzenia: czuły, nieoczywisty, skupiony na sprawach ostatecznych.Właśnie robimy z Wojciechem Burą postprodukcję piosenki — wyznania miłości dla śmierci. Odkryłam swoją barokową wersję. Musiałam. Życie mnie zmusiło.Ale póki co zostawiam tę refleksję podcastową, bo jaśniejsze wygrywa z ciemniejszym. Tak powinno być. I chyba tylko nad tym warto naprawdę pracować: pochylić się nad tym, wdrażać się w bycie tu, na Ziemi.W życiu pełnym reguł, zakazów, nakazów, pieczątek, danych w telefonie, RODO, wykresów i planów aktywności Google realizujemy się tylko częściowo.Tutaj nakreślam tę sprawę luźno:
Obejrzyj / posłuchaj odcinkaReszta pozostaje zagadką.A ta zagadka należy do jaśniejszej strony egzystencji, prawda?Generalnie rzecz jest o samostanowieniu. O tym, że śmierć może deptać nam po piętach, ale nie musi wybierać za nas drogi.W tym odcinku jest także refleksja niezwykłego artysty — Andrzeja Sikorowskiego — o sprawach ostatecznych, przemijaniu i tym, co zostaje.No dobrze.Śmierć może deptać mi po piętach, a ja i tak pójdę tam, gdzie chcę.
I z kim chcę.
I jak chcę.A Ty?Jeśli ta refleksja została z Tobą na dłużej, możesz postawić mi czarną kawę. Po jasnej stronie też bywa czarna kawa.Kawa dla Miłki / Dziennika ZmianWyrazy wdzięczności,
Miłka O. Malzahn
@milka.malzahnChcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:Facebook: Miłka Malzahn
Strona internetowa
Podcasty Miłki Malzahn
Radio Białystok – Chillout
Kawa dla Miłki
Muzyka: Purple Planet MusicNie dawałabym ich aż tylu, bo YouTube i Instagram lepiej „czytają” konkret niż ścianę tagów. Wystarczy 8–12:#DziennikZmian #MiłkaMalzahn #podcast #refleksja #śmierć #żałoba #odchodzenie #wolność #samostanowienie #filozofia #AndrzejSikorowski #podcastpolskiKawa i miejsca w sieciHashtagips. po tej jasnej stronie bywa też czarna kawa, można mi tę kawę postawić, link https://buycoffee.to/dziennik.zmianWyrazy wdzięczności.Muz. www.purple-planet.com