Millennium Tom 4. Co nas nie zabije

Ocena użytkownika Mikołaj z 17.05.2016, ocena 5; Myślę, że to porządna kontynuacja trylogii Larsona, chociaż Larson to nie jest. Z drugiej strony, trzeba pamiętać, że to miała być kontynuacja, a nie książka napisana przez kultowego dla wielu (dla mnie również) Autora. David Lagercrantz nawiązuje do stylu pisarskiego Larsona i do klimatu wcześniejszych części, ale odnoszę wrażenie, że wcale nie próbuje go na siłę kopiować i za to plus. "Trylogia" to zamknięta całość, a ta ksiażka to może początek nowej ciekawej opowieści dla tych, którzy "emocjonalnie" związali się z bohaterami i szwedzkim klimatem :) Interpretacja Pana Baumana bardzo dobra.Myślę, że to porządna kontynuacja trylogii Larsona, chociaż Larson to nie jest. Z drugiej strony, trzeba pamiętać, że to miała być kontynuacja, a nie książka napisana przez kultowego dla wielu (dla mnie również) Autora. David Lagercrantz nawiązuje do stylu pisarskiego Larsona i do klimatu wcześniejszych części, ale odnoszę wrażenie, że wcale nie próbuje go na siłę kopiować i za to plus. "Trylogia" to zamknięta całość, a ta ksiażka to może początek nowej ciekawej opowieści dla tych, którzy "emocjonalnie" związali się z bohaterami i szwedzkim klimatem :) Interpretacja Pana Baumana bardzo dobra.

Ocena użytkownika Janka z 19.09.2018, ocena 5; Jestem mile zaskoczona, obawiałam się rozczarowania, nie łatwo pociągnąć temat po mistrzach, ale dali radę, zarówno Autor jak i Narrator. Oczywiście należy się zgodzić że wszystko z biegiem czasu się zmienia, my też, zatem zrozumiałe jest, że i bohaterowie z upływem czasu mogą nieco inaczej funkcjonować. Początkowo drażniła mnie poprawność językowa Narratora w wymawianiu nazwiska Zalachenki, ale doszłam do wniosku, że jest to mniej drażniące niż "półtorej raza" naszego pryncypała.Jestem mile zaskoczona, obawiałam się rozczarowania, nie łatwo pociągnąć temat po mistrzach, ale dali radę, zarówno Autor jak i Narrator. Oczywiście należy się zgodzić że wszystko z biegiem czasu się zmienia, my też, zatem zrozumiałe jest, że i bohaterowie z upływem czasu mogą nieco inaczej funkcjonować. Początkowo drażniła mnie poprawność językowa Narratora w wymawianiu nazwiska Zalachenki, ale doszłam do wniosku, że jest to mniej drażniące niż "półtorej raza" naszego pryncypała.

Ocena użytkownika jopia z 30.11.2015, ocena 5; Ksiazka , ktora poziomem nie odbiega od trylogi. Doskonalym pomyslem bylo wyluskanie postaci jaka jest siostra Camila i rozkrecenie kolejnej afery. Ksiazka jest utrzymana w nurcie szybkiej akcji i trzyma w napieciu. Dziekuje autorowi, ze moglem przeniesc sie do lat mojego dziecinstwa gdzie filmy , ksiazki pelne byly zlych ludzi, ktorzy wydawaloby sie maja przewage atu slabi ale dobrzy ludzie potrafia zwyciezyc.Ksiazka , ktora poziomem nie odbiega od trylogi. Doskonalym pomyslem bylo wyluskanie postaci jaka jest siostra Camila i rozkrecenie kolejnej afery. Ksiazka jest utrzymana w nurcie szybkiej akcji i trzyma w napieciu. Dziekuje autorowi, ze moglem przeniesc sie do lat mojego dziecinstwa gdzie filmy , ksiazki pelne byly zlych ludzi, ktorzy wydawaloby sie maja przewage atu slabi ale dobrzy ludzie potrafia zwyciezyc.