Bo stopa jest ważna. #199

Bo stopa jest ważna. 
Starość.
Kolejna para butów - dowód na nadmiarowy dobrostan, niefrasobliwość finansowa, nieekologiczne podejście do zasobów swoich i zasobów świata, kaprys, czysta konsumpcyjność, albo no… kurcze - przyjemność i poczucie posiadania fajnie obutych stóp, skutecznie osłoniętych, przygotowanych na wszystko, odważnie stąpających po ziemi. Bo stopa jest ważna. Stopa jest życiowa.
Dobrze jest rozpieszczać stopy i swoje poczucie estetyki, dobrze, bo to się kończy.
Stopy przestają mieć znaczenie estetyczne, ich funkcjonalność, do pewnego momentu - wieloraka - ogranicza się to tego, żeby nas przenieść z łóżka do łazienki, do pokoju, po zakupy do najbliższego sklepu.
I już. Tyle. Aż tyle.
Nie więcej, bo bolą, bo puchną, bo są słabe.
Stopa się potrafi zużyć, zdeformować, nadwyrężyć i w końcu - żadne buty nie pasują:
Obcas - nie da rady, kostki tracą linię i wypukłość,
Wcisnąć palce w czubek buta  - niemożliwa rzecz - stopa za szeroka i zbyt opuchnięta pod wieczór;
Wszystko gniecie, wszystko doskwiera.
Starość - to czas, kiedy tracimy nasze naprawdę ładne buty.
Pozostają mniej ładne, ale możliwe do obucia - buty dla seniora, w końcu - różne wersje kapci: na lato, na zimę, na spacer, na „po domu”...
Utrata butów - to znak.
Dopowiedz sobie resztę.
I ciesz się swoimi butami. Już teraz.

Jeśli bliska Cijest ta refleksja, możesz zaprosić mnie na kawę, pójdę ja sobie kupić w najładniej sztych butach, jakie mam. - link do mojej kawy -https://buycoffee.to/dziennik.zmian . Kłaniam się. Miłka Malzahn