Piekło nie przyszło z wojną. Wojna tylko otworzyła mu drogę.
Pomorze, rok 1945. Rzesza upadła, ale nie wszyscy przyjęli jej śmierć do wiadomości. W lasach Puszczy Wkrzańskiej kryje się banda Rufusa Kreutzera – fanatyczni niedobitkowie Werwolfu, którzy wierzą, że historia jeszcze się nie skończyła. Wśród nich jest Wilhelm Libelle – młody goniec wychowany przez przemoc, okrucieństwo i ideologię silniejszą od sumienia. Dla ludzi Rufusa wojna trwa nadal. Polscy osadnicy są wrogami. Zemsta jest obowiązkiem. Las stanowi schronienie.
Do czasu.
Jedna noc, jedna chata i jedna kobieta znająca sekrety starsze od ludzkich granic sprawiają, że rozpoczyna się coś, czego nie przewidzieli nawet najwięksi szaleńcy. Gdy krew zostaje przelana na przeklętej ziemi, puszcza odpowiada. Zwierzęta przestają zachowywać się jak zwierzęta. Martwi nie chcą pozostawać martwi. A las zaczyna przypominać istotę, która pamięta każdą zbrodnię i cierpliwie domaga się zapłaty.
Istnieją miejsca, gdzie wojna nigdy się nie kończy. Zmienia jedynie swoje oblicze.
Akt I „Wojna” stanowi część składową noweli „Agonia bursztynowych ważek” Przemysława Budzińskiego.
